วันศุกร์ที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2558

บันทึกสะท้อนคิด 2ภาษา

                                                                เล่นเท่ากับเรียน

    ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก ตำบลหนองบุนนาก อำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา เป็นศูนย์พัฒนาเด็กเล็กที่รับนักเรียน ตั้งแต่อายุ2 ขวบครึ่งถึง 3 ขวบ 11 เดือน และดิฉันเป็นครูประจำชั้นประถมวัย 1 ซึ่งมี เด็กอายุตั้งแต่ 2 ความครึ่งถึง 3 ขวบมีเด็กนักเรียนทั้งหมดในห้องจำนวน 30 คนครู 1 คน
    ในธรรมชาติของเด็ก ในวัยนี้จะคิดแต่สนุก อยากเล่น ไม่อยากเรียน คุณครูจึงหาวิธีให้ดิกดิกเกิดความสนุกในการเรียนทำให้การเรียนเป็นสิ่งที่สนุก  อยากเรียนรู้มากยิ่งขึ้น โดยมีการจัดกิจกรรมและมุมต่างๆ ในห้องเรียนและจัดกิจกรรมการเรียนรู้เช่นการเล่นดินน้ำมันโดยนั่งเป็นวงกลมทำให้เด็กมีพัฒนาการ ทางด้านสังคมมากยิ่งขึ้น และคุณครูมีการบูรณาการสิ่งที่ต้องการให้เด็กเด็กได้เรียนรู้ให้เข้ากับกิจกรรมการเล่นของเด็ก     ซึ่งเป็นการส่งเสริมการเรียนรู้แบบลงมือกระทำ ด้วยการแสดงออก การเล่นภายใต้การดูแลช่วยเหลือของครู ซึ่งเป็นวิธีการที่ครูนำเอาธรรมชาติของเด็กที่ชอบเล่นอยู่แล้วมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในการเรียนการสอน การเล่นเป็นกิจกรรมที่ทำให้รู้สึกเพลิดเพลิน สนุกสนาน เป็นกิจกรรมที่ทำโดยไม่ต้องถูกบังคับ การเล่นเป็นกระบวนการพัฒนาเด็กทั้งทางด้านร่างกาย อารมณ์ จิตใจ สังคม และสติปัญญา ซึ่งการเล่นมีองค์ประกอบสำคัญ 3 ประการ ได้ แก่ การเล่นนำไปสู่การค้นพบเหตุผลและการคิด การเล่นเป็นการเชื่อมโยงระหว่างเด็กและสังคม การเล่นเป็นการนำเด็กไปสู่ภาวะความสมดุลทางอารมณ์ การเล่นของเด็กปฐมวัยมีทั้งการเล่นที่มีกฎกติกาหรือเรียกว่า เกม ที่มีการแข่งขันเพื่อการแพ้ชนะ กับการเล่นที่ไม่มีกฎกติกาที่ผู้เล่นจินตนาการการเล่นอย่างอิสระ การเล่นเพื่อการค้นคว้า เป็นการเล่นที่เด็กได้ใช้ประสาทสัมผัสในการทดลองหรือหยิบจับ ตรวจสอบสิ่งต่าง ๆที่อยู่รอบตัว เนื่องจากเด็กมีความอยากรู้อยากเห็นทำให้เด็กได้เรียนรู้รูปร่าง ขนาด ความละเอียดของวัตถุ ความแตกต่างของเสียง สังเกตความแก่ อ่อนของสี เป็นต้นการเล่นที่ใช้ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์และทักษะทางมือ เป็นการเล่นที่เด็กนำสิ่งของต่างๆนำมาประกอบเป็นของเล่นอย่างง่ายได้การกระทำนั้น ทำให้เด็กได้รับความสุขความพอใจการเล่นเป็นตัวละครหรือจินตนาการ เป็นการเล่นเลียนแบบจากสิ่งที่เห็นในชีวิตประจำวัน
Play equals learning
    Child Development Centre, Ministry of Nong Bunnak. Nong Bunnak Nong Bun Nakhon Ratchasima A child development center at students aged 2 years and a half to three years and 11 months, and I was a classroom teacher, elementary age, one in which there are children, aged 2 and a half to three years old, have children in the room were 30 teachers, one people.
    The nature of the child In this age would think it's fun to play, so I do not want teachers to find ways to make it fun to learn Digby Digby Make learning fun stuff. Want to learn more The activities and various angles. In the classroom and learning activities, such as playing plasticine by the children sit in a circle develops. More social And teachers are integrating things like a child learning to play activities of children. Which promotes learning action. With Expression Playing under the care of teachers. This is how the teacher took the child's nature enthusiasts already come to good use in teaching. The play is an activity that makes sense enjoyment the activity without being forced. The play is the child's physical development, emotional, social and intellectual, which is playing a key element was the third player to lead to the discovery of reason and thought. Playing as a link between the child and society. The play is bringing children into the state balance. The play of young children are playing with the rules or that the game is a competition to win. A game that has no rules of fantasy players to play freely. Play for research Was the children to use the senses to experiment or handling. Check things That's around Because children are very inquisitive children learn shapes, sizes, resolution of the object. The difference in sound Noting the light of paint to play a creative and skilled hands. Was the child brings items attributed a simple toy that action. The children have been happy to play a character or a pleasant fantasy. A play by imitating what they see on a daily basis.






































วันเสาร์ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2558

วันที่22 มิถุนายน 2558 ถึง วันที่26 มิถุนายน 2558

 วันที่22 มิถุนายน 2558 วันนี้เด็กนักเรียนในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กได้ทำกิจกรรม นั่งสมาธิ ก่อนการเรียน
โดยคุณครู จะเป็นผู้นำในการนั่งสมาธิ โดยใช้เพลง ลมหายใจเข้า ลมหายใจออกดั้งดอกไม้บาน ภูผาใหญ่กว้าง ดั่งสายน้ำช่ำเย็น ดั่งนภาอากาศ อันบางเบา เป็นการนำเด็กนั่งสมาธิ
ปัญหาที่พบคือ เด็กบางคนไม่สามารถที่จะนั่งสมาธิได้ไม่เกิน 5 นาที 
วิธีแก้ปัญหาคือ ให้เด็กนั่งสมาธิเป็นประจำทุกวันก่อน กิจการเรียนรู้ต่างๆ
สิ่งที่ได้รับคือ การที่เด็กมีสมาธิในการเรียนมากขึ้น และเด็กได้รูวิธีการนั่งสมาธิ


วันที่ 23 มิถุนายน 2558
วันนี้ที่ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ได้มีคุณหมอที่โรงพยาบาลหนองบุญมาก ได้มาเคลือบฟลูออไรด์ ให้กับเด็กๆ
ปัญหาที่พบคือ เด็กบางคนกลัวคุณหมอมากและไม่ยอมรับที่จะให้คุณหมอ เคลือบฟลูออไรด์ให้
วิธีการแก้ไขปัญหาคือ คุณครูจะคอยอยู่ใกล้ๆ กับเด็กๆ และพูดให้กำลังใจเด็กๆ



วันทึ่ 24 มิถุนายน 2558
วันนี้เด็กๆ รับประทานอาหารกลางวันคือ ข้าวมันไก่ กับ ผลไม้แตงโม
ปัญหาที่พบในวันนี้ และ เกือบทุกวัน เพราะวันนี้มีผักคือ แตงกวา เด็กๆ บางคนไม่ยอมกินแตงกวา
และผักใบสีเขียว จะไม่ยอมรับประทานเลย
วิธีการแก้ไขปัญหาคือ ให้เพื่อน รับประทานเป็นตัวอย่างให้เห็นว่ากินได้ และไม่ขม และอร่อย และให้เด็กที่ไม่ยอมรับประทานลองทาน พอทานแล้ว คุณครูจึงให้คำชมแก่ เด็กๆ ที่ยอมรับประทานอาหารที่มีประโยชน์


วันที่ 25 มิถุนายน 2558
วันนี้สิ่งที่พบคือมีเด็กนอน อมนิ้วมือ จนเป็นรอยแผลที่นิ้วหัวแม่มือ
วิธีการแก้ไขปัญหาคือ พอเด็กหลับคุณครูจะไปเอานิ้วมือ ออกจากปาก และนำผ้าไปพันไว้ที่นิ้วมือ



วันที่ 26 มิถุนายน 2558
สิ่งที่พบในวันนี้คือ การเล่นร่วมกลุ่ม แต่ก็มีเด็กบางคน ไม่ยอมเล่นกับเพื่อน และชอบแย้งของเล่นจากเพื่อนที่กำลังเล่นอยู่ มาเป็นของตนเอง
วิธีการแก้ไขปัญหาคือ ให้เด็กคนที่ชอบแย้งของเล่นเพื่อนมานั่งเล่นกับเพื่อนในกลุ่มที่คุณครูนั่งอยู่ด้วย








วันอาทิตย์ที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2558

วันที่15 มิถุนายน 2558 ถึง วันที่ 19 มิถุนายน 2558

วันที่ 15 มิถุนายน 2558
ปัญหาที่พบคือ เด็กเล่นของเล่นแล้ว ฉีกของเล่น บางวันให้ดูหนังสือนิทานก็ฉีกหนังสือนิทาน

วิธีการแก้ไขปัญหาคือ คอยดูเด็กอย่างใกล้ชิด แล้วคอยบอกว่า ถ้าใครฉีกหนังสือเป็นเด็กไมดี แล้วหนอนน้อยจะมากินมือ 




วันที่16 มิถุนายน 2558
ปัญหาที่พบวันนี้คือ ให้เด็กนักเรียนทำกิจกรรมร้อยเชือก พบว่าอุปกรณ์ในการเล่นไม่เพียงพอ มีเด็กบางคนต้องนั่งรอเพื่อนก่อนจึงได้เล่น

วิธีการแก้ปัญหาคือเเบ่งกลุ่ม แล้วให้เด็กๆช่วยกันร้อยเชือกเป็นกลุ่ม 




วันที่17 มิถุนายน 2558
ปัญหาที่พบในวันนี่คือ ได้พาเด็กๆไปเล่นที่สนามเด็กเล่น แล้วเครื่องเล่นไม่เพียงพอกับเด็กๆ จึงทำให้เด็กบางคนไม่ได้เล่น

วิธีการเเก้ไขปัญหาคือ หากิจกรรมอื่นๆให้เด็กทำเช่นการ เล่นฟุตบอล พาเดินดูรอบๆ สนามเด็กเล่น





วันที่18 มิถุนายน 2558
 ปัญหาที่พบในวันนี้คือ การให้เด็กเข้าแถว ให้เป็นระเบียบ ทำได้อยาก เพราะเด็กไม่ยอมที่จะอยู่เฉย 
ไม่ยอมที่จะเดินให้เป็นระเบียบ

วิธีการแก้ไขปัญหาคือ ให้เด็กจับกันเป็นรถไฟ แล้วคุณครูจะพาไปเที่ยว ให้เด็กๆเอามือแตะไหล่เพื่อนไว้อย่าให้หลุด ถ้าหลุดรถไฟจะหยุดทันที




วันที่19 มิถุนายน 2558
ปัญหาที่พบวันนี้คือ ตอนกินข้าวทุกวันเด็กๆ จะชอบกินน้ำมากกว่ากินข้าว จึงทำให้เด็กไม่ค่อยกินข้าว

วิธีการแก้ไขปัญหาคือ บอกว่าน้ำคุณครูหมดแล้ว แล้วต้องกืนข้าวให้ได้เยอะๆจึงจะได้แข็งแรง 














วันจันทร์ที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2558

วันที่ 8 ถึง 12 มิถุนายน 2558. นางสาววราภรณ์ พุ่มพวง

วันที่8 มิถุนายน 2558
ปัญหาที่พบในวันนี้คือ เด็กยังไม่หยุดร้องเพราะว่าเพิ่ง เปิดภาคเรียนใหม่ และเด็กร้องอยากกลับบ้าน
วิธีแก้ไขปัญหาคือ  หากิจกรรมให้เด็กทำ ทำความเข้าใจกับเด็กๆว่า ไม่ต้องกลัวน่ะมาโรงเรียนมีอะไรสนุกๆให้เด็กทำ เช่นการเล่นตัวต่อ การเล่านิทานให้เด็กฟัง 




วันที่9 มิถุนายน 2558
 สิ่งที่พบในวันนี้คือ การที่เด็ก บางคนไม่กล้าที่จะเเสดงความคิดเห็นของตัวเอง ให้เพื่อนๆหรือคุณครูรู้
วิธีการแก้ไขปัญหานี้คือ หากิจกรรมที่เด็กคนนั้นสนใจ แล้วให้เค้าเป็นผู้ที่ได้ทดลองทำ พอทำสำเร็จจึงให้เพื่อน ตบมือให้กำลังใจ ทำให้เด็กมีความกล้าที่จะทำสิ่งต่างๆ อีกต่อไป

วันที่10 มิถุนายน 2558
สิ่งที่พบในวันนี้คือ ผู้ปกครองยังมาแอบดู แล้วทำให้ลูกที่มองเห็นแม่ร้องไห้ และไม่ยอมหยุด จนถึงเวลากลับบ้าน
วิธีแก้ปัญหา พูดคุยกับผู้ปกครองให้เข้าใจ ว่าไม่ควรมาแอบดูแบบนี้ คุณครูทำให้เด็กอยู่ที่โรงเรียนให้ได้ และไม่ต้องกังวลว่าลูกของท่านจะได้รับอันตราย

วันที่11 มิถุนายน 2558
สิ่งที่พบในวันนี้คือ เด็กโดยที่ไม่มีความระมัดระวัง ต้องเองจากอันตรายในการเล่นเครื่องเล่นสนาม
วิธีการแก้ปัญหาให้เด็กนักเรียนเกิดอันตรายน้อยที่สุด โดยสอนให้รู้วิธี


วันนที่12 มิถุนายน 2558 
สิ่งที่พบในวันนี้ คือ เด็กยังไม่มีความรับผิดชอบในการเก็บขนม หรือ ผ้าที่เด็กนำมาด้วย ทำให้หายและปะปนกันกลับบ้าน
วิธีการแก้ไขปัญหา คือเขียนชื่อติดกับผ้า และขนม และทำสัญลักษณ์ให้เด็กจำได้